رسوایی آمارسازی در وزارت جهاد کشاورزی
تولید گندم قربانی سوءمدیریت، حاشیهسازی و حمایت از مدیران اختلاسگر دارای محکومیتهای قضایی
ادعای تولید ۱۴ میلیون تن گندم در بهترین سال بارندگی؛ کمبود نهاده، قطع برق و واردات ۴ میلیون تنی. نقد عملکرد جهاد کشاورزی و تهدید امنیت غذایی.
وقتی بهترین سال بارندگی، بهدلیل سوءمدیریت و بیتوجهی به تولید، به یکی از تلخترین سالهای گندم کشور تبدیل میشود
ادعای تولید ۱۴ میلیون تن گندم در سال زراعی جاری، در حالی مطرح میشود که شواهد و واقعیتهای میدانی از کاهش قابلتوجه تولید حکایت دارد.
اخبار سبز کشاورزی؛ این در شرایطی است که امسال از نظر میزان و پراکنش بارندگی در استانهای گندمخیز، یکی از بهترین و استثناییترین سالهای زراعی کشور بود و اگر مدیریت کارآمد، برنامهریزی صحیح و تأمین بهموقع نهادههای تولید وجود داشت، ایران میتوانست رکوردی تاریخی در تولید گندم به ثبت برساند.
اما آنچه رخ داد، چیزی جز رها شدن بخش تولید، بیبرنامگی، سوءمدیریت و بیتوجهی به مطالبات کشاورزان نبود.
در مقابل، بخش قابلتوجهی از توان مدیریتی وزارت جهاد کشاورزی صرف حاشیهها و حمایت از مدیرانی شد که دربارهٔ برخی از آنان احکام قطعی قضایی صادر شده است؛ موضوعی که انتقادهای گستردهای را نسبت به اولویتهای مدیریتی این وزارتخانه برانگیخته است.
فهرست بلند ناکارآمدیها؛ از کمبود بذر و کود تا قطع برق، پرداختنشدن مطالبات و رها شدن تولید
عدم تأمین بهموقع بذرهای گواهیشده، کمبود کودهای شیمیایی، رها شدن آموزشهای بهزراعی و بهنژادی، افزایش چندبرابری قیمت نهادههای کشاورزی، تأمیننشدن بهموقع سوخت، قطع برق چاهها و مزارع کشاورزی، پرداختنشدن بهموقع مطالبات گندمکاران، بیتوجهی به حمایت از تولید و پرداختن به مسائل حاشیهای، همگی دست به دست هم داد تا فرصت طلایی خودکفایی به بحرانی برای امنیت غذایی کشور تبدیل شود.
نتیجه این مدیریت؛ واردات ۴ میلیون تن گندم در اوج فشارهای اقتصادی
حاصل این عملکرد آن است که کشور در شرایط جنگ اقتصادی، محدودیت منابع ارزی و فشارهای خارجی، ناچار خواهد شد حداقل ۴ میلیون تن گندم وارد کند؛ اتفاقی که نهتنها خسارتی سنگین برای اقتصاد ملی، بلکه تهدیدی جدی برای امنیت غذایی کشور به شمار میرود و برگ دیگری از ناکارآمدی مدیریتی در وزارت جهاد کشاورزی را رقم میزند.
توجیهسازی بهجای پاسخگویی؛ فرافکنی با ادعای فروش گندم به دلالان
اکنون بهجای پذیرش مسئولیت این وضعیت، تلاش میشود کاهش تولید با ادعای فروش گندم به دلالان غیردولتی توجیه شود؛ در حالی که بررسیها نشان میدهد اگر چنین موضوعی نیز وجود داشته باشد، حجم آن به هیچوجه نمیتواند علت اصلی افت شدید تولید باشد.
بنابراین، ریشهٔ بحران را باید در سوءمدیریت، ضعف برنامهریزی، تأمیننشدن نهادههای مورد نیاز و بیتوجهی به بخش تولید جستوجو کرد، نه در فرافکنی و توجیهسازی.
نادیده گرفتن تأکیدات رهبر و قائد شهید دربارهٔ خودکفایی در تولید گندم
رهبر شهید بارها بر ضرورت خودکفایی در تولید گندم و تأمین امنیت غذایی کشور تأکید کرده و آن را از ارکان استقلال و اقتدار ملی دانسته بودند. با این حال، عملکرد وزارت جهاد کشاورزی نهتنها کشور را از این هدف راهبردی دور کرده، بلکه وابستگی به واردات را نیز افزایش داده است.
ضربه به امنیت غذایی؛ خسارتی که آثار آن کمتر از جنگ اقتصادی نیست
امنیت غذایی، مهمترین رکن امنیت ملی است. هرگونه بیتوجهی به تولید داخلی، خودکفایی و حمایت از کشاورزان، خسارتی مستقیم به منافع ملی، معیشت مردم و استقلال کشور وارد میکند.
امروز آثار این سوءمدیریت را باید در کاهش تولید، افزایش وابستگی به واردات و تهدید امنیت غذایی کشور جستوجو کرد.
چرا وزیر بهجای حل بحران تولید، درگیر حاشیههاست و چه منافعی در نادیده گرفتن احکام قضایی دارد؟
این پرسش جدی مطرح است که چرا وزیر جهاد کشاورزی بهجای تمرکز بر مهمترین وظیفهٔ خود یعنی حمایت از تولید، رفع مشکلات کشاورزان و تأمین امنیت غذایی کشور، بخش مهمی از وقت و انرژی خود را صرف حاشیهها و حمایت از مدیران دارای محکومیتهای قضایی کرده است؟ چرا مشکلات تولیدکنندگان، تأمین نهادهها، پرداخت مطالبات و افزایش تولید، در اولویت نخست وزارتخانه قرار نگرفته است؟
سکوت مجلس تا کی؟
امروز افکار عمومی از مجلس شورای اسلامی انتظار دارد بهعنوان نهاد ناظر، نسبت به عملکرد وزارت جهاد کشاورزی، کاهش تولید، خسارتهای واردشده به امنیت غذایی، نحوهٔ مدیریت وزارتخانه و انتقادهای مطرحشده دربارهٔ برخی مدیران، شفاف، قاطع و مسئولانه عمل کند.
سکوت در برابر چنین عملکردی، این پرسش را در ذهن افکار عمومی ایجاد میکند که چه نهادی باید از امنیت غذایی، کشاورزان، بیتالمال و منافع ملی دفاع کند؟
امنیت غذایی، خط قرمز ملت ایران است. با آمارسازی، فرافکنی و توجیه، نه سفرهٔ مردم حفظ میشود، نه اعتماد عمومی بازمیگردد و نه واقعیتهای میدان قابل پنهان کردن است.
امروز مطالبهٔ مردم، پاسخگویی، شفافیت، برخورد با ناکارآمدی و بازگرداندن وزارت جهاد کشاورزی به مسیر اصلی خود یعنی حمایت از تولید، کشاورز و امنیت غذایی کشور است.
