تحلیلگر و دکترای توسعه کشاورزی
شمال ایران از لحاظ گذار به شکل روابط اقتصاد پولی- کالایی همیشه مقام اول را حائز بوده این امر از توسعه داد و ستد تجارتی میان روسیه و ایران ناشی میگردد
آغاز ورود دولت به عرصه مدیریت روستایی کشور را می توان از سال ۱۳۱۴تا ۱۳۱۸ مشاهده کرد که قانون کدخدایی تصویب و مورد اجرا قرار گرفت.
بر اساس اسناد موجود، تولید ابریشم ایران در قرن هجدهم به شدت تنزل یافته بود، اما درقرن نوزدهم مداوماً تا حداکثر ۱۰۰۰تن تا سال ۱۸۶۴ افزایش یافت.
در خلال سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ رژیم پهلوی اول تغییرات نهادی عمدهای را در ایران به وجود آورد.
از سال ۱۳۰۰تا ۱۳۰۳ تراز تجاری کشور نامطلوب و واردات بیش از صادرات بود و دلیل آن سقوط روبل روسیه و پیامد آن، ارزان تر شدن کالاهای روسی بود.
فشار کمونیسم بین الملل و اتحاد جماهیر شوروری در کنار تحرکات وسیع کمونیستهای ایرانی، مطالبه مدنی برای تغییر ساختار زمینداری را به عرصه عمومی کشاند.
دولت پهلوی اول پس از تثبیت قدرت خود، نوین سازى در عرصه هاى اقتصادى را آغاز و در زمینه کشاورزى ایران، قوانینى تصویب نمود
در طول دو دهه گذشته، کشاورزی روسیه تحت یک فرایند "نوسازی ساختاری سریع" قرار گرفته است
قانون انحصار تجارت خارجی یکی از سیاستهای مقابله ای موفق هیئت حاکمه برای خروج از بحران عدم توازن میان واردات و صادرات برای کنترل نرخ ارز بود.
یک سال پس از بحران ۱۹۲۹ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﭘﯿﺎﻣﺪ این آشفتگی اقتصادی در اﯾﺮان، ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯿﺰان ﺻﺎدرات ﺧﺼﻮﺻﺎ در ﺻﻨﺎﯾﻊ دﺳﺘﯽ و ﻣﻮاد اوﻟﯿﻪ اﻋﻢ از ﻣﺤﺼﻮﻻت ﮐﺸﺎورزی ﺑﻮد.